پيشگفتار كتاب حاضر شامل مطالبى در مورد معده و دستگاه گوارش است . در يك نكته همگان به اتفاق عقيده دارند كه تقريبا همه بيماريها از معده آغاز مىشوند . بىمورد نيست كه احاديث وارد شده از معصومين ( ع ) همگى معده را مادر امراض برشمرده‌اند . طب سنتى و گياهى توجه عميقى به اين موضوع داشته و الحق در رابطه با آن نهايت پيشرفت را داشته است و جالب آنجاست كه با گذشت زمان پيشرفت علوم نيازى به تغيير در اين داروها بوجود نيامده و هيچ‌گاه نسخه‌اى بخطا تجويز نشده كه اينك بعنوان مثال خط بطلان روى آن كشيده شود . سالهاى مديدى است كه تلقى خاصى در مورد زخم معده و اثنى عشر و نحوه درمان در طب غربى مطرح بوده است و بر همان اساس نيز عمل مىشده است . تا آنكه چند سال پيش از اين يكى از دانشمندان غربى با كشف عامل ويروسى در ايجاد زخم معده خط بطلان بر نحوه درمان آن كشيد . بنابراين شيوه تغذيه توصيه شده به بيماران زخم معده‌اى مبنى بر خوردن غذا به دفعات متعدد براى خنثى كردن اسيد معده پس از ده‌ها سال زير سئوال رفت . اين دانشمند نوعى آنتى بيوتيك را براى درمان زخم معده مؤثر دانست . اما طب سنتى و گياه درمانى نسخه‌هايى در اين رابطه ارائه نموده است كه علاوه بر ضد عفونى كردن معده و كبد و دستگاه گوارش ، ميزان ترشح صفرا و اسيدهاى معده و اصولا روابط ميان كبد و معده را تنظيم و از طرفى نيز زخم را بسرعت ترميم كرده و سيستم عصبى معده را نيز به آرامش فرامىخواند . علاوه بر همه اينها نسخه‌هاى گياهى بىآنكه ضررى متوجه بيمار نمايد ، عوارض مثبتى در تقويت كل سيستم بدن دارد ولى در مقابل نسخه‌هاى درمان